Un artigo que comeza sinalando como Arcadi vai falar unha vez máis sobre Cercas nun período de tiempo tan curto, pese a non ser prato de bo agrado para el, quen puidera imaxinar que tal artigo ía dar tanta polémica.
A maneira na que se expresa, semella que o mesmísimo Arcadi se está compadecendo de Cercas cuando resalta que: “La policía ha acabado mezclando innoblemente su nombre con el de los cabecillas de la red” “ No es ni lógico ni justo ni tolerable que su nombre fuera citado al día siguiente un uno de esos siniestros programas [...]”, “Es por completo miserable que alguien haya querido mezclar a Cercas con el tráfico de personas” e incluso, remata enviando un abrazo á “víctima Cercas”!, pero si miramos mais a fondo que simplemente o que leemos podemos observar a aplastante ironía presente ao longo do artigo.
Dunha maneira maxistral, Arcadi di que se mezclou innoblemente o nome de Cercas co dos cabecillas da rede. Se é unha noticia falsa, Arcadi non ten por que dar ese dato se non é máis que para darlle máis importancia ao artigo e mais controversia aínda. Dá tamén un Link a unha páxina que, se observamos ben, a páxina non existe, é mais, o dominio “arganzuelamonamour.com” está en venta.Espada tamén di que non é ni lóxico nin xusto nin tolerable que o seu nome fora citado ao día seguinte nun de esos programas que levan o gato do periodismo á auga, pero só para escaldalo. Pero, o día seguinte foi domingo e o programa “El gato al agua” non se emite os domingos...en cambio, como é o título de a entrada de Arcadi? Gato al agua. Está con isto sinalando que el e o que quere escaldar a Cercas polo que dixo sobre a verdade no xornalismo?
Na seguinte liña, cita a devandita polémica e recorda o asunto Vigalondo, alguén que, por decilo de unha forma sinxela, mentiu e foi despedido do mesmo periódico no que traballa Cercas, querendo decir quizais que se Vigalondo estaba sendo irónico e foi despedido, non se debería permitir que Rico mentira? Ou quizais, que Cercas non debe apoiar a mentira de Rico, ou mezclar a literatura e o periodismo se non quere acabar coma o seu compañeiro Vigalondo. Tamén comenta que se o suceso de Arganzuela non ocorrera quizais lle respondería ao artigo que Cercas publicara hai uns días. Quere decir con isto, unha vez mais, que esta é a súa maneira de responderlle a Cercas?
Logo volve a “defender” a Cercas argumentando que é miserable que alguén quixera mezclar a Cercas co tráfico de persoas, cando é el mesmo quen o está culpando de tal cousa. Tamén dí que fala perfectamente en serio, como pode afirmar que fala totalmente en serio? É incongruente! Exactamente igual que o que fixo Rico admitindo que nunca na súa vida había fumado, habendo milleiros de fotos de el facendo tal.
Algo que me fai moita gracia é cando dí que Cercas podrá ser calquer cosa, de feito éo; pero xamais un malvado. Para empezar arremete contra Cercas chamándoo de todo, menos malvado, sen un só insulto... é á vez, o malvado estña sendo el ao mentir dunha maneira tan forte sobre unha persoa, está así dicindo unha vez mais que isto non é mais que unha forma de facer a Cercas ver o seu erro?
Para min o máis impactante e gracioso, é a maneira na que se despide.“Vaya desde aquí mi fraternal abrazo a la víctima Cercas y mi deseo de que se recupere pronto del mal trago infame” Vitima de quen se non é de si mesmo? E fala do mal trago infame, que, tamén é o que el mesmo lle fai pasar. Dalgunha maneira, con este final na miña opinión, está reiterando que é todo mentira e admitindo que lle está facendo con isto moito dano,manchando sen dúbida a súa reputación. Ademais, di que lle espera, espera que Cercas diga algo para que así el mesmo admita que Espada ten razón, e a ficción non ten lugar no xornalismo. Espada está seguro de que volverá e lle dará a razón, xa que a teoría de Cercas non nos defende das calumnias, non marca un punto de separación entre a calumnia e a ironía, e con esto podríamos salir todos escaldados, como lle pasa a Cercas ca noticia que da Arcadi.
Para mín, sen dúbida, Arcadi ten toda a razón do mundo, e manexa o lenguaxe de unha maneira extraordinaria, sabe xusto o que decir para ferir dando sempre mil voltas e nunca atacando directamente, senón que con ironías e indirectas, e con este artigo está demostrando o mal que pode facer mentir no xornalismo, quen non cree ó menos un pouco as noticia que ve, escoita ou lee nos medios serios como o diario O País? Quen non ía creer, con tantos argumentos, que esta historia é falsa? Que podería facer Cercas agora para defenderse sen admitir que non tiña razón? Para mín, non puido haber mellor resposta que esta. Como cando os escépticos admiten que “están totalmente seguros de que non se pode ter unha certeza absoluta” e así están desmontando eles mesmos a súa teoría, se Cercas o denunciara estaría lapidando a súa teoría.
Vanessa Fornís.
